لوح فشرده بلو-ری چیست؟
لوح فشرده بلو-ری چیست؟
لوح فشرده بلو-ری چیست؟
نام بلو-ری از تکنولوژی لیزر آبی (از نوع بنفش) مشتق شده است که برای خواندن و نوشتن این نوع دیسک ها استفاده می شود. به دلیل طول موج کوتاه (۴۰۵ نانومتر)، ظرفیت ذخیره اطلاعات بلو-ری بیشتر از DVD ( لیزر با نور قرمز و طول موج ۶۵۰ نانومتر ) است. یک دیسک بلو-ری دو لایه، می تواند ۵۰ گیگابایت ذخیره کند که شش بار بیشتر از ظرفیت یک دی وی دو لایه است.
در آوریل سال ۲۰۰۸ بیشتر از ۳۵۰ عنوان دیسک بلو-ری در آمریکا و بیش از ۲۵۰ عنوان نیز در ژاپن منتشر شد. در طی رقابت دیسک های نوری با کیفیت بالا، بلو-ری در حال رقابت با HD DVD بود و در فوریه سال ۲۰۰۸ ، زمانیکه شرکت توشیبا - تولید کننده اصلی HD DVD- اعلام کرد که این دیسک بعد از این توسعه نخواهد یافت، بلو-ری برنده و پیشتاز دیسک های با کیفیت بالا شد.
در ابتدا به دلیل اینکه لایه ذخیره اطلاعات در این دیسک، در مقایسه با دی وی دی، به لایه رویی نزدیک تر بود، در برابر خش آسیب پذیر تر مینمود و با لایه ی کارتریج محافظت می شد. اما با پیشرفت دانش پلیمر، وجود این لایه ضرورتی نداشت.
یک پلیر برای پخش بلو-ری نیاز به پشتیبانی از کدک هایی مانند MPEG-۲, H.۲۶۴/AVC, SMPTE VC-۱ دارد. برای پخش صوت، پلیر باید از تکنولوژی Dolby Digital AC-۳, DTS, linear PCM پشتیبانی کند.
نرم افزار جاوا نیز در توسعه بلو-ری نقش دارد نسخه بلو-ری جاوا به نام BD-J، در افزودن منوها و امکانات بیشتر در بخشهایی مانند زیرنویسها، در این تولید مشارکت داشته است.
در سال ۲۰۰۸ دو سوم بلو-ری های تولید شده بدون محدودیت منطقه ای بودند.
بلو-ری های اولیه، قابلیت پخش دی وی دی را داشتند اما سی دی بر روی آنها اجرا نمی شد. بعدها تمام گرداننده های دیسک بلو-ری قابلیت پخش دی وی دی و یا سی دی را پیدا کردند.
با اینکه ویژگی های بلو-ری مشخص و نهایی شده اند، اما مهندسین همچنان در حال توسعه آن هستند. بلو-ری بت چهار لایه و ۱۰۰ گیگابایت فضا، شش لایه و ۲۰۰ گیگا بایت فضا، دیسک هایی هستند که کار بر روی آنها شروع شده و در حال تحقیقات و پیشرفت است. توسعه لایه ها حتی تا ۱۰ لایه اما با ۲۵۰ گیگ نیز مطرح شده، اما مشکل تولید آن، پایین بودن تکنولوژی دیسک خوان های امروزی عنوان شده.
منبع:سایت خوارزمی
/س
در آوریل سال ۲۰۰۸ بیشتر از ۳۵۰ عنوان دیسک بلو-ری در آمریکا و بیش از ۲۵۰ عنوان نیز در ژاپن منتشر شد. در طی رقابت دیسک های نوری با کیفیت بالا، بلو-ری در حال رقابت با HD DVD بود و در فوریه سال ۲۰۰۸ ، زمانیکه شرکت توشیبا - تولید کننده اصلی HD DVD- اعلام کرد که این دیسک بعد از این توسعه نخواهد یافت، بلو-ری برنده و پیشتاز دیسک های با کیفیت بالا شد.
در ابتدا به دلیل اینکه لایه ذخیره اطلاعات در این دیسک، در مقایسه با دی وی دی، به لایه رویی نزدیک تر بود، در برابر خش آسیب پذیر تر مینمود و با لایه ی کارتریج محافظت می شد. اما با پیشرفت دانش پلیمر، وجود این لایه ضرورتی نداشت.
یک پلیر برای پخش بلو-ری نیاز به پشتیبانی از کدک هایی مانند MPEG-۲, H.۲۶۴/AVC, SMPTE VC-۱ دارد. برای پخش صوت، پلیر باید از تکنولوژی Dolby Digital AC-۳, DTS, linear PCM پشتیبانی کند.
نرم افزار جاوا نیز در توسعه بلو-ری نقش دارد نسخه بلو-ری جاوا به نام BD-J، در افزودن منوها و امکانات بیشتر در بخشهایی مانند زیرنویسها، در این تولید مشارکت داشته است.
کدگذاری ناحیه ای
در سال ۲۰۰۸ دو سوم بلو-ری های تولید شده بدون محدودیت منطقه ای بودند.
بلو-ری های اولیه، قابلیت پخش دی وی دی را داشتند اما سی دی بر روی آنها اجرا نمی شد. بعدها تمام گرداننده های دیسک بلو-ری قابلیت پخش دی وی دی و یا سی دی را پیدا کردند.
با اینکه ویژگی های بلو-ری مشخص و نهایی شده اند، اما مهندسین همچنان در حال توسعه آن هستند. بلو-ری بت چهار لایه و ۱۰۰ گیگابایت فضا، شش لایه و ۲۰۰ گیگا بایت فضا، دیسک هایی هستند که کار بر روی آنها شروع شده و در حال تحقیقات و پیشرفت است. توسعه لایه ها حتی تا ۱۰ لایه اما با ۲۵۰ گیگ نیز مطرح شده، اما مشکل تولید آن، پایین بودن تکنولوژی دیسک خوان های امروزی عنوان شده.
مینی بلو-ری
منبع:سایت خوارزمی
/س
تازه های مقالات
ارسال نظر
در ارسال نظر شما خطایی رخ داده است
کاربر گرامی، ضمن تشکر از شما نظر شما با موفقیت ثبت گردید. و پس از تائید در فهرست نظرات نمایش داده می شود
نام :
ایمیل :
نظرات کاربران
{{Fullname}} {{Creationdate}}
{{Body}}